<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-20091489</id><updated>2011-04-22T04:52:29.884+04:30</updated><title type='text'>يك خارجي در ايران</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>Rafael</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05357905635154525302</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>24</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20091489.post-114138235484714478</id><published>2006-03-03T14:04:00.000+03:30</published><updated>2006-03-03T14:17:08.290+03:30</updated><title type='text'>آينده من در فال</title><content type='html'>&lt;p dir="rtl" align="right"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;strong&gt;جمعه 22 مهر 1384&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;هر وقت كسي به خيابوناي تهران ميره همون اول كار ميفهمه كه مثل همه كلانشهرهاي ديگه دنيا بچه‌ها و زنهاي بينوا دوره‌اش ميكنن. "تورو خدا صدقه بده، يه چيز به من بدين، تو رو خدا"&lt;br /&gt; ايراني‌ها تو پول دادن به اونها خيلي سخاوتمند هستن و اعتقاد دارن اگه به فقيري كمك كنن خدا عوضش رو بهشون ميده. بعضي وقتا در ازاي صدقه بچه يا زن بينوا يه پاكت كه توش يه كاغذه بهت ميده. تو اون كاغذ درباره آينده نوشته و معمولاً يكي از غزل‌هاي شاعر ملي ايراني‌ها حافظ توش نوشته شده. به من هم يكي از اون پاكتها دادن كه اسمش فاله و من از يكي از دانشجوهام خواستم كه اونو برام ترجمه كنه.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;عزيز من&lt;br /&gt;به تازگي آدم فرزانه‌اي با نصيحت‌هاش و حرفهاش قلبت رو به شدت تحت تاثير قرار داده. خودت مي‌دوني كه براي رسيدن به آرزوهات به دانش اون احتياج داري و هر چه بيشتر حرفهاش رو قبول كني بيشتر به مقصودت ميرسي. مي‌خوام بدوني هر چه بيشتر نصيحت‌هاش رو قبول كني بيشتر خوشحال خواهي شد كه صلاح تو در همين هست. اراده قوي داشته باش و از خدا بخواه هميشه در زندگي كمكت كنه براي اينكه از بديها در امان باشي و عاقبت به خير بشي. پس نصيحت اين عالم رو با گوش دل قبول كن تا به آرزوهات برسي. هرگز به رحمت خدا ناشكر نباش.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;font-size:12;"&gt;&lt;strong&gt;Viernes, 14 de Octubre de 2005&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20091489-114138235484714478?l=vidadeprofesor.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/feeds/114138235484714478/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20091489&amp;postID=114138235484714478' title='5 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/114138235484714478'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/114138235484714478'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/2006/03/blog-post_114138235484714478.html' title='آينده من در فال'/><author><name>Rafael</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05357905635154525302</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20091489.post-114138204495300548</id><published>2006-03-03T13:59:00.000+03:30</published><updated>2006-03-03T14:16:04.146+03:30</updated><title type='text'>قليون</title><content type='html'>&lt;p dir="rtl" align="right"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;strong&gt;جمعه 22 مهر 1384&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://vidadeprofesor.blogia.com/upload/ghelyumblog.JPG"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 220px;" src="http://vidadeprofesor.blogia.com/upload/ghelyumblog.JPG" border="0" alt="" /&gt;&lt;/a&gt;يه روز چند تا از دوستام براي شام منو به دامنه كوههاي شمال تهران بردن. در حالي كه روي فرش رنگارنگ نشسته بودم برامون گوشت مخصوص ايراني با نون تازه آوردن. در انتها، بعد از نوشيدن چاي دوست‌داشتني شروع كرديم به كشيدن قليون. قليون همون چپق ايراني‌هاست. شامل يك مخزن پر از آبه كه عناصر مضر دودي را كه از تنباكوي با بوي سيب، پرتقال و پسته خارج مي‌شه تصفيه مي‌كنه اين دود از طريق يك لوله منعطف به دهن فرد قليون كش ميره. من براي امتحان سه تا پك زدم ولي پشت بندش به سرفه افتادم و بنابراين بيخيالش شدم البته بايد يادآوري كنم كه طعمش خيلي عالي بود.&lt;br /&gt;اگر چه ميگن كه مغز رو گيج نمي‌كنه و براي ششها ضرري نداره ولي ترجيح ميدم دنبالش نرم.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;font-size:12;"&gt;&lt;strong&gt;Viernes, 14 de Octubre de 2005&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20091489-114138204495300548?l=vidadeprofesor.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/feeds/114138204495300548/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20091489&amp;postID=114138204495300548' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/114138204495300548'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/114138204495300548'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/2006/03/blog-post_114138204495300548.html' title='قليون'/><author><name>Rafael</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05357905635154525302</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20091489.post-114138154336300961</id><published>2006-03-03T13:50:00.000+03:30</published><updated>2006-03-03T13:55:43.426+03:30</updated><title type='text'>بله، با دخترم</title><content type='html'>&lt;p dir="rtl" align="right"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;strong&gt;جمعه 22 مهر 1384&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;در غرب وقتي والدين از هم جدا مي شن تقربياً هميشه مادر هست كه از بچه نگهداري مي كنه. در ايران، وقتي عشق بين والدين تمام مي‌شه، فرزند در اكثر اوقات مجبوره كه با پدر زندگي كنه. تبعيض مشابهي اونطرف دنيا وجود داره همون چيزي كه &lt;a href="http://www.padres-separados.org/"&gt;انجمن پدرهاي جداشده اسپانيا&lt;/a&gt; مي گن. اگه يه ايراني فرزندي در  اسپانيا داشته باشه، اون فرزند همونجا مي مونه ولي اگه همين ايراني اون فرزند رو تو ايران داشته باشه فرزند پيش خودش مي مونه. اين قانونه، عادلانه يا غير عادلانه در هر كشوري مثل خيلي كشورهاي ديگه وجود داره. يه چيز ديگه هم اضافه كنم، در خيابانهاي تهران معلولهاي جسمي يا ناقص العضو ديده نمي شه. دسته اولي نمي تونن تو خيابوناي تهران بيان چون پر از چاله چوله است و دسته دومي‌ها، آي آي دسته دومي ها. فرزند با نقص جسمي داشتن در ايران براي خانواده مايه سرشكستگيه. وقتي كه چنين اتفاقي مي‌افته معمولاً والدين از هم جدا مي‌شن و مسووليت فرزند به پدر سپرده مي‌شه. زن، اينطوري بدون اينكه از نظر اجتماعي محكوم باشه آزادانه به اجتماع برمي‌گرده.&lt;br /&gt;اگه خواننده‌هاي ايراني مي‌خوان در اين زمينه منو روشن كنن، خيلي ممنون خواهم شد كه اينكار رو انجام بدن. اگه در چيزايي كه ميگم اشتباهي وجود داره كه خيلي هم محتمل هست لطفا بهم بگيد.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;font-size:12;"&gt;&lt;strong&gt;Viernes, 14 de Octubre de 2005 &lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20091489-114138154336300961?l=vidadeprofesor.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/feeds/114138154336300961/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20091489&amp;postID=114138154336300961' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/114138154336300961'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/114138154336300961'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/2006/03/blog-post_114138154336300961.html' title='بله، با دخترم'/><author><name>Rafael</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05357905635154525302</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20091489.post-114138123064584949</id><published>2006-03-03T13:47:00.000+03:30</published><updated>2006-03-03T13:50:30.720+03:30</updated><title type='text'>صف ماشين‌ها</title><content type='html'>&lt;p dir="rtl" align="right"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;strong&gt;جمعه 22 مهر 1384&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;برام تعريف كردن كه در خيابانهاي جردن و وليعصر جوونها پشت چراغ قرمز مي ايستن و اونجا لحظات خوبي رو با صحبت كردن با دوست دختراشون و بدون اينكه از چراغ رد بشن مي گذرونن. بين صحبت كردن هاشون چند تا ماشين از پسرها كه به جلو حركت مي كنند تشكيل مي شه كه با ترافيك سنگين دختراي كنار خيابون قاطي مي‌شه. وقتي كه پسري از دختري خوشش مي آد ماشين رو نگه مي داره، دختر رو دعوت مي كنه سوار ماشين بشه و با هم ميرن قهوه بخورن. پليس مذهبي از نزديك اونا رو مي پاد و حتي اگه ببينه كه دارن به هم شماره تلفن مي دن اين خودش بهونه كافي براي دستگيريشونه.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;font-size:12;"&gt;&lt;strong&gt;Viernes, 14 de Octubre de 2005 &lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20091489-114138123064584949?l=vidadeprofesor.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/feeds/114138123064584949/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20091489&amp;postID=114138123064584949' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/114138123064584949'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/114138123064584949'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/2006/03/blog-post_114138123064584949.html' title='صف ماشين‌ها'/><author><name>Rafael</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05357905635154525302</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20091489.post-114138105508866879</id><published>2006-03-03T13:41:00.000+03:30</published><updated>2006-03-03T13:47:39.996+03:30</updated><title type='text'>فسنجان و قرمه سبزي</title><content type='html'>&lt;p dir="rtl" align="right"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;strong&gt;پنج‌شنبه 21 مهر 1384&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;يه روز بعضي از دوستان براي غذا خوردن منو به خونه شون دعوت كردن و بهم همون برنج معروف، لازانياي غربي و دو غذاي مخصوص ماه رمضان يعني قرمه سبزي و فسنجون دادن.&lt;br /&gt;فسنجون گوشت مرغه (اگرچه با گوشت گوسفند يا اردك هم ميشه درست كرد) كه با انار و ادويه هاي خوش طعم غني شده. خانم خونه به من محتويات غذا رو داده ولي مساله اصلي دونستن نحوه درست مخلوط كردنشونه كاري كه انجام دادنش نياز به آشپز خيلي ماهري داره. بايد مرغ رو (بنا به تعداد و ذائقه مهمان با يا بدون استخون) كمي كره، 2 فنجان پياز رنده شده، يك قاشق فلفل سياه، چند گرم شاه بلوط رنده شده، نيم فنجون آب داغ، 3 فنجون آب انار و مارمالاد با هر طعمي به كار برد. بادمجون، نمك و روغن زيتون ليست رو كامل مي كنه.&lt;br /&gt;بدليل پيچيده بودن قمه سبزي (قرمه سبزي) از دادن توضيحات راجع به آماده كردنش منصرف ميشم ولي مي‌تونيد &lt;a href="http://www.farhangsara.com/ghormeh-sabzi.html"&gt;از اينجا&lt;/a&gt; بخونيد. اين پست رو به دوست عزيزم ترزا هنرمند واقعي عرصه اقتصاد اونه رسپه تقديم مي‌كنم.&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.pix8.net/pro/pic.php?u=1125aV3HO&amp;i=669087"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px;" src="http://www.pix8.net/pro/pic.php?u=1125aV3HO&amp;i=669087" border="0" alt="" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.pix8.net/pro/pic.php?u=1125aV3HO&amp;i=669086"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px;" src="http://www.pix8.net/pro/pic.php?u=1125aV3HO&amp;i=669086" border="0" alt="" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;font-size:12;"&gt;&lt;strong&gt;Jueves, 13 de Octubre de 2005&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20091489-114138105508866879?l=vidadeprofesor.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/feeds/114138105508866879/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20091489&amp;postID=114138105508866879' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/114138105508866879'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/114138105508866879'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/2006/03/blog-post_03.html' title='فسنجان و قرمه سبزي'/><author><name>Rafael</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05357905635154525302</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20091489.post-114138046987687301</id><published>2006-03-03T13:21:00.000+03:30</published><updated>2006-03-03T13:40:55.643+03:30</updated><title type='text'>گبه</title><content type='html'>&lt;p dir="rtl" align="right"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;strong&gt;چهار‌شنبه 20 مهر 1384&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;داريم سعي مي كنيم تو دانشگاهمون انجمن زبان اسپانيايي رو راه بندازيم كه در مقايسه با انجمن فرانسه و انگليسي خيلي كمتر فعاله. يكي از فعاليت هايي كه دانشجويان اين انجمن براي تحكيم كارشون انجام مي دن نمايش فيلمهاي به زبان اسپانيايي در چهارشنبه هر هفته ساعت 11:30 صبحه. امروز فيلم ايراني &lt;a href="http://www.makhmalbaf.com/movies.php?m=7"&gt;گبه&lt;/a&gt; رو كه به اسپانيايي دوبله شده بود ديديم.اين فيلم كه توسط &lt;a href="http://www.makhmalbaf.com/"&gt;مخملباف&lt;/a&gt; كارگرداني شده است قصه عشقي را بين انسان و يك فرش بيان مي كنه، كه اونو فقط مي‌شه از طريق فيلمي شاعرانه بيان كرد مثل اثر شاعرانه اومبرال يا گابريل ميرو. رنگها و سمبلها به شكل غيرقابل جلوگيري اي جاري هستن وبه بيننده القا ميكنن احساساتي بيش از تفكر داشته باشه. فرشي كه به شكل زني عشايري جان يافته و مردي كه در قالب دردي از عشق يكطرفه دراومده تلاش مي كنن به تعادلي برسند كه در انتها مثل تقريباً خيلي از داستانهاي عاشقانه اتفاق نمي افته. گبه نام نوعي فرشه كه تا لحظه ساختن اين فيلم خيلي ارزون بوده ولي بعد از اون قيمتش به صورت قابل ملاحظه اي افزايش يافته چون مردم شروع كردن به قدر دونستنش. اونطوري كه برام توضيح دادن خيلي ساده است و از طريق رنگهاش نمايانگر مقطعي از تاريخچه خانواده اي هست كه براي اولين بار اون رو خريدن همانطوري كه در اين عكس هم مي تونين ببينين.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.rafaelrobles.com/iran/varios/gabbeh/alfombra.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px;" src="http://www.rafaelrobles.com/iran/varios/gabbeh/alfombra.jpg" border="0" alt="" /&gt;&lt;/a&gt;مطمئناً، فيلم به خوبي نمايانگر كلاس درسهاي ساده ايه كه دختر و پسرهاي عشاير كه هنوز تو راه ابريشم ايراني مي دون درس مي خونن.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.rafaelrobles.com/iran/varios/gabbeh/ninosenclase.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px;" src="http://www.rafaelrobles.com/iran/varios/gabbeh/ninosenclase.jpg" border="0" alt="" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;از همينجا به دانشجوهاي خودم تورج و آرمين به خاطر موفقيت در آغاز اين كار تبريك مي گم. بهشون قول ميدم تا حد توانم براي تقويت اين انجمن تازه تاسيس كمكشون كنم.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;font-size:12;"&gt;&lt;strong&gt;Miércoles, 12 de Octubre de 2005&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20091489-114138046987687301?l=vidadeprofesor.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/feeds/114138046987687301/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20091489&amp;postID=114138046987687301' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/114138046987687301'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/114138046987687301'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/2006/03/blog-post.html' title='گبه'/><author><name>Rafael</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05357905635154525302</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20091489.post-113644357584537832</id><published>2006-01-05T10:12:00.000+03:30</published><updated>2006-01-05T10:16:15.846+03:30</updated><title type='text'>كت وشلوار</title><content type='html'>&lt;p dir="rtl" align="right"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;strong&gt;سه‌شنبه 19 مهر 1384&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://vidadeprofesor.blogia.com/upload/comercioderopa.JPG"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px;" src="http://vidadeprofesor.blogia.com/upload/comercioderopa.JPG" border="0" alt="" /&gt;&lt;/a&gt;امروز بايد براي جشني كه فردا سفير براي روز اسپانيايي ها گرفته يك دست كت و شلوار مي خريدم. هرگز تا حالا دوست نداشتم اينجور چيزا رو تنهايي بخرم چون نمي تونم از اين تصور غيرمنطقي كه مي خوان سرم كلاه بذارن خودمو رها كنم مخصوصاً تو اين كشور كه چونه زدن يك روال معمول براي خريد كالاست.&lt;br /&gt;اول از همه وارد يك مغازه كوچيك شدم. چند دست كت و شلوار ديدم و يكي رو انتخاب كردم. صاحب مغازه از من 150 دلار خواست ولي بنظرم زياد اومد. سعي كردم باهاش چونه بزنم ولي ناراحت شد. بنظر مي رسيد بهش برخورده، بدون اينكه بهش نگاه كنم كت رو در آوردم و همونجايي كه بود آويزونش كردم. شروع كردم به قدم زدن تو خيابون براي اينكه مغازه ديگه اي رو پيدا كنم كه اتفاقي دو تا از دختراي دانشجوم رو ديدم. كار خاصي نداشن كه انجام بدن چون كلاسشون تشكيل نشده بود و بهم پيشنهاد دادن براي پيدا كردن كت و شلوار بهم كمك كنن. با تاكسي منو به مغازه هاي مختلفي بردن و بحثاي كوتاه اما مهربانانه اي باهاشون داشتم چون بهم اجازه نمي دادن كرايه تاكسي رو حساب كنم.&lt;br /&gt;بعد از كلي مغازه ديدن و قيمت هاي غير منطقي اونها فهميدم قيمت همون مغازه اولي علاوه بر شيك تر بودن كت و شلوارش خيلي عادلانه تر بوده. به همين دليل دوباره به مغازه آقاي بداخلاق برگشتيم. وقتي دانشجوهام براش توضيح دادن كه از اسپانيا براي تدريس در دانشگاه به ايران اومده ام رفتارش عوض شد. يهو بد خلقيش تبديل به مهربوني بيش از حد شد و مرتب دست راستش رو روي قلبش مي ذاشت. بالاخره من كتو شلوارو خريدم، فروشنده پول خوبي به جيب زد و دانشجوهام اسپانيايي شونو تقويت كردن و همگي يك دوستي زيبا رو آغاز كرديم.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;font-size:12;"&gt;&lt;strong&gt;Martes, 11 de Octubre de 2005&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20091489-113644357584537832?l=vidadeprofesor.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/feeds/113644357584537832/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20091489&amp;postID=113644357584537832' title='3 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113644357584537832'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113644357584537832'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/2006/01/blog-post_113644357584537832.html' title='كت وشلوار'/><author><name>Rafael</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05357905635154525302</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20091489.post-113644321897675891</id><published>2006-01-05T10:07:00.000+03:30</published><updated>2006-01-05T10:10:18.976+03:30</updated><title type='text'>دانشجوي در حال مرگ از گرسنگي</title><content type='html'>&lt;p dir="rtl" align="right"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;strong&gt;سه‌شنبه 19 مهر 1384&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;ديروز يكي از دانشجوهام ازم خواست به خونه ام بياد چون داشت از گشنگي ميمرد. بعد از يك روز طولاني روزه گرفتن بدون خوردن نون يا آب در حال ضعف كردن بود. به آپارتمانم بردمش و، حدوداً ساعت 6 بعدازظهر صداهايي تو تهران طنين افكند كه نشون مي داد وقت افطاره. تلويزيون رو روشن كرديم و رهبر روحاني ايران رو ديديم كه نماز جماعت رو امامت مي كرد. در همين حال دانشجوي منم كلماتي را به فارسي دكلمه مي كرد. به محض اينكه دعاهاش تموم شد پشت سر هم  6 ليوان آب خورد و به صورتي بي ادبانه كه ناشي از تربيتش بود شروع به خوردن كرد.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;font-size:12;"&gt;&lt;strong&gt; Martes, 11 de Octubre de 2005&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20091489-113644321897675891?l=vidadeprofesor.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/feeds/113644321897675891/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20091489&amp;postID=113644321897675891' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113644321897675891'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113644321897675891'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/2006/01/blog-post_113644321897675891.html' title='دانشجوي در حال مرگ از گرسنگي'/><author><name>Rafael</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05357905635154525302</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20091489.post-113644274947375978</id><published>2006-01-05T09:36:00.000+03:30</published><updated>2006-01-05T10:02:29.483+03:30</updated><title type='text'>سانسور</title><content type='html'>&lt;p dir="rtl" align="right"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;strong&gt;سه‌شنبه 19 مهر 1384&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.archive.org/download/Censura_3/prohibido3.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px;" src="http://www.archive.org/download/Censura_3/prohibido3.jpg" border="0" alt="" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;در ايران وقتي كسي در زمينه هاي دولتي و يا رسمي تو اينترنت چيزي بنويسه مي تونن بندازنش زندان (حداقل اين چيزيه كه خبرنگاران بدون مرز&lt;a href="http://www.rsf.org/article.php3?id_article=15347"&gt; تو اين مقاله &lt;/a&gt;ميگن) يا مي تونن حرفش رو سانسور كنن كه من سعي كردم چند موردش رو پيدا كنم. سازمان سپاه اسلام (سپاه پاسداران) مسئول تجزيه و تحليل رسانه هاي جمعي و اينترنت براي استخراج ليستي از روزنامه نگارانيه كه مي تونن مورد تعقيب قرار بگيرن و تا اين لحظه يك ليست 213 نفره تو اين ليست نويسندگان خطرناك وجود داره. البته منابعي كه من دارم بهم گفتن كه سپاه اسلام آدماي بدي نيستن.&lt;br /&gt;دلتا گلوب شركتيه كه بهترين سيستم دنيا رو براي فيلتر كردن سايت ها توسعه داده و واضحه كه با دولت ايران براي فيلتر كردن سايت هاي صهيونيستي يا مستهجن قرارداد بسته...&lt;br /&gt;مساله اي كه بوجود اومده اينجاست كه تو دانشگاه ما آثار كمي تو كتابخونه پيدا ميشه و آثار رومانتيكي رو كه من براي دانشجويان زبان و ادبياتم روي سايتم قرار مي دم براي اينكه بتونن توي خونه هم اونا رو بخونن فيلتر ميشن. هر دفعه كه مي خوام بنويسم romance مجبورم به جاش بنويسم rmc.&lt;br /&gt;اينها بعضي از سايتهايي هستند كه قبلاً مي خوندمشون ولي تو ايران سانسور شدن. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;p dir="rtl" align="left"&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.geocities.com/"&gt;http://www.geocities.com&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.nationalreview.com"&gt;http://www.nationalreview.com&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.lapetiteclaudine.com"&gt;http://www.lapetiteclaudine.com&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.casadellibro.es"&gt;http://www.casadellibro.es&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.flikr.com"&gt;http://www.flikr.com&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;p dir="rtl" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;همچنين وبلاگ خودم به آدرس&lt;a href="http://vidadeprofesor.blogia.com"&gt;http://vidadeprofesor.blogia.com&lt;/a&gt; هر دفعه كه از طريق سايت&lt;a href="http://www.bloglines.com"&gt;http://www.bloglines.com&lt;/a&gt; مي خوام برم فيلتره ولي از طريق سايت خودم(&lt;a href="http://www.rafaelrobles.com"&gt;http://www.rafaelrobles.com&lt;/a&gt;) يا مستقيماً هيچ مشكلي نداره.&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.archive.org/download/Censura_1/prohibido1.gif"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px;" src="http://www.archive.org/download/Censura_1/prohibido1.gif" border="0" alt="" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;p dir="rtl" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;font-size:12;"&gt;&lt;strong&gt;Martes, 11 de Octubre de 2005 &lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20091489-113644274947375978?l=vidadeprofesor.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/feeds/113644274947375978/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20091489&amp;postID=113644274947375978' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113644274947375978'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113644274947375978'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/2006/01/blog-post_113644274947375978.html' title='سانسور'/><author><name>Rafael</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05357905635154525302</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20091489.post-113644115541927313</id><published>2006-01-05T09:34:00.000+03:30</published><updated>2006-01-05T09:35:55.420+03:30</updated><title type='text'>طلاق</title><content type='html'>&lt;p dir="rtl" align="right"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;strong&gt;يكشنبه 17 مهر 1384&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;تو ايران زن نمي تونه درخواست طلاق كنه، ولي مرد چرا. به همين دليل، اگه خانمي از زندگي مشترك با همسرش ناراضيه و يا شوهرش بهش احترام نميذاره يا اذيتش مي كنه مجبوره تحملش كنه. همونطوري كه كمي هم در اسپانيا  اين مساله وجود داره.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;font-size:12;"&gt;&lt;strong&gt;Domingo, 09 de Octubre de 2005&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20091489-113644115541927313?l=vidadeprofesor.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/feeds/113644115541927313/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20091489&amp;postID=113644115541927313' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113644115541927313'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113644115541927313'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/2006/01/blog-post_113644115541927313.html' title='طلاق'/><author><name>Rafael</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05357905635154525302</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20091489.post-113644086054077753</id><published>2006-01-05T09:24:00.000+03:30</published><updated>2006-02-02T15:13:34.726+03:30</updated><title type='text'>روزه</title><content type='html'>&lt;p dir="rtl" align="right"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;strong&gt;شنبه 16 مهر 1384&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://vidadeprofesor.blogia.com/upload/clase.JPG"&gt;&lt;img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://vidadeprofesor.blogia.com/upload/clase.JPG" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:10;"&gt;بعضي از دانشجوهاي دختر (بنظر ميرسه پسرها مقاوم ترن) ازم مي خوان كمي قبل از ساعت كلاسي، كلاس رو ترك كنن چون از گشنگي دارن ميميرن. چون الان ماه رمضانه نمي تونن از ساعت 5 صبح تا 6 بعدازظهر چيزي بخورن. كلاس بعدازظهر من ساعت 7 تمام ميشه بنابراين نتونسته ام به اونهايي كه ميخوان زودتر خارج بشن اجازه ندم. به همين دليل از ساعت 6 و خرده اي كه اونا كلاس رو با گرسنگي مفرطي ترك مي كنن من تو كلاس مي مونم و به يه سري كارام مي رسم.&lt;br /&gt;من اثرات روزه رو از دوست خوبم كاتوكسو (يكي ازمسئولان &lt;/span&gt;&lt;a href="http://www.onerespe.com/"&gt;&lt;span style="font-size:10;"&gt;اونه رسپه&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-size:10;"&gt;) شنيدم. جدا از انگيزه هاي مذهبي، روزه گرفتن براي تصفيه كردن بدن از تمامي كثافتهايي كه در ارگانيسم بدن در طول زمان روي هم انباشته ميشه خيلي بدرد مي خوره. به همين دليل، اگر چه من مسلمان نيستم مي خوام سعي كنم اين تجويزو امتحان كنم. "هر جا هستي چيزي رو كه مي بيني انجام بده".&lt;br /&gt;مشكل اينجاست كه با اينقدر خوردن فقط در شب، كلي چاق ميشم چون اصلا كالري نميسوزونم. به هر حال، اينجا فقط 4 هفته تا برگشتن به خوردن، نوشيدن،ريش تراشيدن و غيره باقي مونده.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;font-size:12;"&gt;&lt;strong&gt;Sábado, 08 de Octubre de 2005 &lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20091489-113644086054077753?l=vidadeprofesor.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/feeds/113644086054077753/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20091489&amp;postID=113644086054077753' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113644086054077753'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113644086054077753'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/2006/01/blog-post_113644086054077753.html' title='روزه'/><author><name>Rafael</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05357905635154525302</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20091489.post-113644014881759233</id><published>2006-01-05T09:16:00.000+03:30</published><updated>2006-01-05T09:19:08.816+03:30</updated><title type='text'>ملت احساساتي</title><content type='html'>&lt;p dir="rtl" align="right"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;strong&gt;جمعه 15 مهر 1384&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;يك ايراني به من گفت مردم ايران بسيار پرحرارت و احساساتي هستند. اين موضوع رو به عنوان يك نصيحت به من گفت براي اينكه سعي كنم حد متعادلي رو رعايت كنم: نه زياد خودم را بهشون نزديك كنم و نه دور، در غير اينصورت مي تونه باعث اذيت شدن و يا نفرت بشه.&lt;br /&gt;مطمئن نيستم حرفش درست باشه، ولي شك ندارم هر مسافري براي موفق بودن در موقعيت هاي متعددي كه ممكنه براش پيش بياد هرگز نبايد ديدگاه چهار خاصيت ارسطويي رو از دست بده (احتياط، انصاف، پايمردي و اعتدال) اون چيزي كه برام واضحه اينه كه دانشجوهام به شعر عشق مي ورزن و براي داشتن اين خاصيت بايد بسيار و بسيار احساس داشت.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;font-size:12;"&gt;&lt;strong&gt;Viernes, 07 de Octubre de 2005&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20091489-113644014881759233?l=vidadeprofesor.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/feeds/113644014881759233/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20091489&amp;postID=113644014881759233' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113644014881759233'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113644014881759233'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/2006/01/blog-post_113644014881759233.html' title='ملت احساساتي'/><author><name>Rafael</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05357905635154525302</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20091489.post-113643995236174873</id><published>2006-01-05T09:11:00.000+03:30</published><updated>2006-01-05T09:15:52.363+03:30</updated><title type='text'>دريغ از خارجي</title><content type='html'>&lt;p dir="rtl" align="right"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;strong&gt;چهارشنبه 13 مهر 1384&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;در ايران خارجي وجود نداره. البته اگه افغاني ها رو در نظر نگيريم كه در ايران همون رفتاري باهاشون ميشه كه با مراكشي ها در اسپانيا، مكزيكي ها در امريكا، هائيتي ياييها در جمهوري دومينيكن و نيكاراگوئه اي ها در كاستاريكا. از اونجايي كه يه آدم عجيب و غريب تو اين كشور هستم مردم اينجا بهم لبخند ميزنن و هر دفعه كه به مغازه ميرم شماره تلفنشونو به من ميدن. من ازشون ميپرسم: براي چي؟ نه من فارسي بلد هستم و نه تو انگليسي. اونا هم كه نمي دونن من چي ميگم به خنده ادامه ميدن و من بايد شمارشونو نگه دارم...&lt;br /&gt; و ناراحت ميشم از اينكه ميدونم هرگز باهاشون تماس نخواهم گرفت. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;font-size:12;"&gt;&lt;strong&gt;Miércoles, 05 de Octubre de 2005&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20091489-113643995236174873?l=vidadeprofesor.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/feeds/113643995236174873/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20091489&amp;postID=113643995236174873' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113643995236174873'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113643995236174873'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/2006/01/blog-post_113643995236174873.html' title='دريغ از خارجي'/><author><name>Rafael</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05357905635154525302</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20091489.post-113643966282546933</id><published>2006-01-05T09:05:00.000+03:30</published><updated>2006-01-05T09:13:34.776+03:30</updated><title type='text'>گفتگو با سفير</title><content type='html'>&lt;p dir="rtl" align="right"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;strong&gt;چهارشنبه 13 مهر 1384&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;امروز سفير اسپانيا در ايران دون آنتونيو پرس ارناندز منو به حضور پذيرفت. حدود بيست دقيقه راجع به كارم در دانشگاه و همكاريم با سفارت با هم صحبت كرديم. جدا از تدريس در كلاساي دانشكده، قرارشد در ايجاد  و گسترش اولين شعبه موسسه سروانتس در ايران و همچنين روي فرآيند انتخاب چند نفر بورس دولت اسپانيا براي دانشجويان ايراني و يا موارد فرهنگي ديگه اي كه ممكنه به وجود بياد كار كنم. &lt;br /&gt;بعد از اون منو براي شركت در جشني كه سفير در روز اسپانيايي ها (12 اكتبر) برگزار مي كنه دعوت كردن.&lt;br /&gt;يه سري شماره تلفن هم بهم دادن تا در مواقعي كه مشكل پيدا كردم باهاشون تماس بگيرم. مثل مشكلي كه چند روز پيش براي يكي از اتباع اسپانيا اتفاق افتاد و اونطوري كه برام تعريف كردن در يك مهماني خيلي خصوصي شركت كرده بود ولي چون در اون جشن زنان بدون چادر و بطري هاي خالي الكل وجود داشت بهش اتهام رابطه جنسي زده بودن. بطري ها بطري الكل نبودند بلكه بطري هايي بودند كه مادر يكي از ميزبانها براي نگهداري سركه استفاده كرده بود و زنهايي هم كه بهشون اتهام رقصيدن بدون حجاب رو زده بودن هرگز حجابشون رو برنداشته بودن. مشكلي كه پيش اومد اين بود كه اون آدما اون شب رو تو زندان گذروندن و پروازشون رو از دست دادن و مسولان سفارت مجبور شدن بعد از ملاقات با اونا براي آزادي اون دوستان بيگناه ما تلاش كنن.&lt;br /&gt;همينطور برام داستان كسي رو تعريف كردن كه مي خواست براي رفتن به آندورا درخواست ويزاي تجاري  بكنه. از اونجايي كه اونجا فرودگاه نداره مسوولان سفارت بهش گفته بودن كه نميشه اونجا بري تا وقتي كه اين موضوع حل بشه اونم گفته بود: "من با كشتي ميرم".&lt;br /&gt;ولي اون چيزي كه خوشم اومد اينه كه از اونجايي كه انگليس رابطه ديپلماتيك با تهران نداره ويزاي سفر به جبل الطارق رو بايد اسپانيا بده (فقط ميشه به پنيون رفت ولي بعد از اون نميشه به انگلستان رفت). پس واضحه كه الان جبل الطارق مال اسپانياست.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;font-size:12;"&gt;&lt;strong&gt;Miércoles, 05 de Octubre de 2005&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20091489-113643966282546933?l=vidadeprofesor.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/feeds/113643966282546933/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20091489&amp;postID=113643966282546933' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113643966282546933'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113643966282546933'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/2006/01/blog-post_113643966282546933.html' title='گفتگو با سفير'/><author><name>Rafael</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05357905635154525302</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20091489.post-113643909949522343</id><published>2006-01-05T08:35:00.000+03:30</published><updated>2006-01-05T09:01:39.530+03:30</updated><title type='text'>حمل و نقل در تهران</title><content type='html'>&lt;p dir="rtl" align="right"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;strong&gt;سه‌شنبه 12 مهر 1384&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;تهران ابرشهريه كه بيشتر از 11 ميليون جمعيت داره؛ به همين خاطر براي جابجايي بايد حتماً از وسيله نقليه استفاده كرد. قبل از هر چيزي از همين جا به هر تازه كاري رانندگي تو تهران رو ممنوع مي كنم، ديوانگي در رانندگي اينجا غوغا مي كنه، آشفتگي، بوقها و تصادف اينجا براي ايراني ها يك موضوع كاملاً عاديه ولي ما خارجي ها رو مي ترسونه. &lt;br /&gt;عابران پياده و ماشينا كه تو خيابان با هم قاطي پاتي شده اند.&lt;a href="http://ia300111.us.archive.org/3/items/Cruzando_las_calles_de_Tehern/cruzandolacalle.mp4"&gt;(ويدئوي 15 ثانيه اي)&lt;/a&gt; نا آشنا با هرخطري و ماشينهايي كه از هر فرصت و تقاطعي براي سبقت گرفتن از همديگه استفاده مي كنن. &lt;a href="http://www.archive.org/download/Conducir_en_Tehern/conducirenTeheran.mp4"&gt;(ويدئوي 2:10 ثانيه اي)&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;خلاصه اينكه به اين دليل نمي توانم رانندگي كنم و از طرفي هم داشتن يك راننده شخصي خيلي گرون در مياد اگرچه يه روز بهم اجازه دادند راننده شخصي سفير منو با ماشين عاليش تو شهر بگردونه و اون گشت و گذار تو شهر خيلي برام لذت بخش بود.&lt;br /&gt;به هر حال تنها راه حلهايي كه باقي مي مونه رفتن با تاكسي، مترو يا اتوبوسه. اگه آدرس ايستگاه مترو رو بپرسيد مردم بهتون مي خندن چون تازه تاسيسه و ايستگاههاي خيلي كمي داره. در مورد تاكسي هم آدم هميشه اين احساس رو داره كه ممكنه سرش كلاه بذارن و پول زيادي بگيرن بنابراين اين راه حل هم از بين ميره.(اگرچه بعداً فهميدم كه خيلي هم گرون نيست حداقل براي يك غربي). به اين دلايل، امروز تصميم گرفتم براي رفتن به بازار بزرگ كه نزديك مسجد [امام] خمينيه با اتوبوس برم.&lt;br /&gt;عكسها گوياي همه چيزن :"آقايون جلو، خانما عقب". راستي همين الان متوجه شدم تو يكي از عكسا خوسه ماريا اسنار (نخست وزير سابق اسپانيا) هم هست. متعجبم كه اينجا چيكار ميكنه؟ نكنه ساپاترو (نخست وزير فعلي اسپانيا) براي گفتگوي تمدنها فرستادتش اينجا؟&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.rafaelrobles.com/iran/varios/transporte/hombres.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px;" src="http://www.rafaelrobles.com/iran/varios/transporte/hombres.jpg" border="0" alt="" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://www.rafaelrobles.com/iran/varios/transporte/mujeres.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px;" src="http://www.rafaelrobles.com/iran/varios/transporte/mujeres.jpg" border="0" alt="" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;font-size:12;"&gt;&lt;strong&gt;Martes, 04 de Octubre de 2005 &lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20091489-113643909949522343?l=vidadeprofesor.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/feeds/113643909949522343/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20091489&amp;postID=113643909949522343' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113643909949522343'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113643909949522343'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/2006/01/blog-post_113643909949522343.html' title='حمل و نقل در تهران'/><author><name>Rafael</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05357905635154525302</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20091489.post-113643727781470760</id><published>2006-01-05T08:22:00.000+03:30</published><updated>2006-01-05T08:31:17.826+03:30</updated><title type='text'>گمشده</title><content type='html'>&lt;p align="right"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;strong&gt;دوشنبه 11 مهر 1384 &lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;امروز صبح بايد كلاسام رو از ساعت هفت و نيم شروع مي كردم. به آرومي از محوطه سبز دانشكده قدم زدم تا رسيدم به جايي كه فكر مي كردم قاعدتاً بايد كلاسم رو شروع كنم ولي هيچ دانشجويي رو نديدم. تو كشوري كه اسپانيايي يا انگليسي و فرانسه صحبت بشه نبايد مشكل حادي وجود داشته باشه ولي تو ايران بدون دونستن فارسي همه چيز مشكله. كلي ادا و اطواربراي فهموندن منظورم به آدمهايي كه از اونجا رد مي شدن درآوردم؛ احتمالا فكر مي كردن آدم عجيب غريبي هستم. از طرز خنده هاشون حدس مي زنم فكر مي كردن آدم دوست داشتني اي هستم. صورتهاي خندانشون (مخصوصاً يكيشون كه نبايد تركيب خودشو عوض كنه) مي گفت: "نگاه كن چه باحال و عجيب غريب صحبت مي كنه". بالاخره استاد ادبيات انگليسي رو پيدا كردم و تونستم باهاش انگليسي صحبت كنم. با هم رفتيم برنامه كلاسا رو كه رو تابلو نصب شده بود نگاه كرديم ولي كلاس من تو اون ليست نبود. وقتي كه ديگه تصميم گرفته بودم به اتاقم برم چند تا از دخترهاي دانشجوي كلاس ديگه ام رو شاد و شنگول ديدم و اونها مشكل من رو با اسپانيايي خيلي خوبشون حل كردند. مرسي دخترا !&lt;br /&gt;بالاخره كلاس با نيم ساعت تاخير شروع شد. ساختمان دانشكده خيلي بزرگه و راهروهاي خيلي زيادي داره، به همين خاطر پيدا كردن كلاسها برام سخته، مخصوصاً كه اينجا شماره كلاسها رو هم مثل غربي ها نمي نويسن.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;font-size:12;"&gt;&lt;strong&gt; Lunes, 03 de Octubre de 2005&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20091489-113643727781470760?l=vidadeprofesor.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/feeds/113643727781470760/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20091489&amp;postID=113643727781470760' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113643727781470760'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113643727781470760'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/2006/01/blog-post_05.html' title='گمشده'/><author><name>Rafael</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05357905635154525302</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20091489.post-113608620878113156</id><published>2006-01-01T06:50:00.000+03:30</published><updated>2006-01-01T23:40:20.096+03:30</updated><title type='text'>روزهاي باراني</title><content type='html'>&lt;p dir="rtl" align="right"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;strong&gt;دوشنبه 11 مهر1384&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;امروز، بين كارها اين شعر بسيار زيبا از لوئيس گارسيا مونترو رو خونديم و بررسي كرديم. جو كلاس اونقد ساكت بود كه اجازه داد دانشجو تا انتها شعر رو با احساس بخونه و تمام كنه.&lt;br /&gt; ----------------&lt;br /&gt;در روزهاي باراني&lt;br /&gt;براي: ماري كارمن&lt;br /&gt;خواهي فهميد امروزي را كه به خاطرزندگي خراب شد. (ماريانو مارسكا)&lt;br /&gt;----------------&lt;br /&gt;كمابيش عجيب،&lt;br /&gt;زندگي با رخوت&lt;br /&gt;از جسم تو و من گذشت&lt;br /&gt;مي‌شنوم باران سردي را كه انباشته مي‌شود&lt;br /&gt;روي سقف بام&lt;br /&gt;و شب مرا گرفتار مي كند&lt;br /&gt;در عرق ابدي سكوتش&lt;br /&gt;شايد&lt;br /&gt;بايد بيدارت مي‌كردم،&lt;br /&gt;با تو به اشتراك مي‌گذاشتم&lt;br /&gt;اين دلهره از زيبايي دوردست‌ها را&lt;br /&gt;با چيزي كه مرا در آني مشوش مي‌كند&lt;br /&gt;براي بازنگشتن به سوي تو&lt;br /&gt;كه ترك كني&lt;br /&gt;حضور لطيف&lt;br /&gt;بازدمت را&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ماشينها آرام مي‌گذرند&lt;br /&gt;و نيز مي‌شنوم&lt;br /&gt;قلبت را در دوردست&lt;br /&gt;در گذراز سپيده‌دمي در ميان باران&lt;br /&gt;و مي‌ترسم از سايه ي&lt;br /&gt;نزديكي  بسيار&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;دير وقت است&lt;br /&gt;كسي زندگيش را در شعري مي‌سرايد&lt;br /&gt;عشق را مي‌كاود&lt;br /&gt;و عادت مي‌كند&lt;br /&gt;به اينكه همانگونه كه هست ادامه دهد، در كنار جسمت&lt;br /&gt;كه شايد هنوز به يادم آورد&lt;br /&gt;برهنه در ميان ملافه‌هايا شبهاي باراني كه اطمينانمان مي‌دهند&lt;br /&gt;كه زندگي، احتمالاً دلپذير&lt;br /&gt;چيزي هميشه آماده نيست&lt;br /&gt;و اينكه گاهي و حتي اغلب، مانند اكنون&lt;br /&gt;تا هنگامي كه از بوسيدن ناگهاني‌ات ترس دارم&lt;br /&gt;وحشتناك است&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;مي‌دانم&lt;br /&gt;با هم غريبه شده‌ايم&lt;br /&gt;از صحبت كردن از نشانه هاي بسيار نزديك&lt;br /&gt;مشتاق در خيابانهاي شهري جديد&lt;br /&gt;شايد به انتظار اينكه عكسمان را بگيرند&lt;br /&gt;روبروي اين عشق و زخمهايش&lt;br /&gt;چيزي را كه با احساساتمان پريشان كرديم&lt;br /&gt;يا شايد&lt;br /&gt;در شبهاي ديوانگي&lt;br /&gt;با احساسي از تر بودن چشمان&lt;br /&gt;اما در كلماتي اندك&lt;br /&gt;تقريباً همه روزها جمع مي شوند&lt;br /&gt;بخشهايشان شمرده مي شوند در شعرهايم&lt;br /&gt;و درخوشبختي&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;سالها به سستي&lt;br /&gt;ما را كشف مي كنند&lt;br /&gt;كه بدون عرق تو و من چيزي وجود ندارد&lt;br /&gt;كه هنوز خيلي موقريم&lt;br /&gt;هنگامي كه از هم تعجب مي‌كنيم&lt;br /&gt;لرزان از احساس&lt;br /&gt;سرشار از غريزه‌اي ناشيانه وانمودشده به همين خاطر&lt;br /&gt;وقتي كه باران مي بارد&lt;br /&gt;جسمت را در ميان ملافه‌ها قدر مي‌نهم&lt;br /&gt;و اين احساس تهي&lt;br /&gt;از نوازش كردن ران‌هاي&lt;br /&gt;كمابيش غريبه و لطيفت&lt;br /&gt;كه مانند خوابي&lt;br /&gt; تازه رسيده است.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;font-size:12;"&gt;&lt;strong&gt;Lunes, 03 de Octubre de 2005&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20091489-113608620878113156?l=vidadeprofesor.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/feeds/113608620878113156/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20091489&amp;postID=113608620878113156' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113608620878113156'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113608620878113156'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/2006/01/blog-post.html' title='روزهاي باراني'/><author><name>Rafael</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05357905635154525302</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20091489.post-113563118432692994</id><published>2005-12-27T00:22:00.000+03:30</published><updated>2005-12-27T00:42:49.473+03:30</updated><title type='text'>اتاق كارم</title><content type='html'>&lt;p dir="rtl" align="right"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;strong&gt;يكشنبه 10 مهر 1384&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;اتاق كارم بوي ادويه هايي رو ميده كه 4 طبقه پايين تر براي پختن برنج با گوشت ازشون استفاده مي كنن. از تو اتاق، دخترهاي دانشجويي رو مي‌بينم كه لباس سياه پوشيدن و با ترس و احتياط براي موجه كردن غيبت هاشون يا اعتراض به نمره هاشون وارد اتاق بقيه استادها مي شن. تو اتاقم، بعضي دخترها مستقيم تو چشمام نگاه مي كنن و بعضي ها نه. تو اتاقم كه اونو با بقيه اعضاء گروه مشترك هستيم سختي حاكمه ولي كمبودي احساس نميشه. دانشجوها به اتاقم ميان تا بهم توضيح بدن و بگن كه چقد اسپانيا رو دوست دارن. از اتاقم ميشه كوههاي البرتز (البرز) رو كه تو عكس هم ميتونيد ببينيدش ديد. همين كوهها هستن كه جمعه عصرها هزاران ايراني اونا رو زير پا مي ذارن.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="justify"&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://vidadeprofesor.blogia.com/upload/desdemidespacho.JPG" border="0" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;font-size:12;"&gt;&lt;strong&gt;Domingo, 02 de Octubre de 2005&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20091489-113563118432692994?l=vidadeprofesor.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/feeds/113563118432692994/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20091489&amp;postID=113563118432692994' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113563118432692994'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113563118432692994'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/2005/12/blog-post_113563118432692994.html' title='اتاق كارم'/><author><name>Rafael</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05357905635154525302</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20091489.post-113563030695617549</id><published>2005-12-27T00:19:00.000+03:30</published><updated>2005-12-27T21:34:33.133+03:30</updated><title type='text'>سفرنامه نويس آنا بريونگوس</title><content type='html'>&lt;p align="right"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;strong&gt;شنبه 9 مهر 1384&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;اين سعادت را دارم كه از طريق يك سري ايميل كه براي همديگه فرستاده ايم، با نويسنده بسيار زبردست آنا بريونگوس آشنا بشم. بهتون پيشنهاد مي كنم يكي از كتاباشو به نام غار علي بابا حتماً بخونيد و اينكه وب سايت بسيار عالي اونو هم حتماً ببينيد:&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;p dir="rtl" align="left"&gt;&lt;a href="http://www.ana-briongos.net"&gt;http://www.ana-briongos.net&lt;/a&gt; &lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="left"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;p dir="rtl" align="justify"&gt; اينجا قسمتي از يكي از كتابهاشو براتون ميارم:&lt;br /&gt;"جاده هاي دنيا مدرسه هايي هستند كه روح را آبديده كرده و تحمل پذيري و انسجام را قوت مي بخشند. در آنها بخشيدن و گرفتن آموخته مي شود، و اينكه درهاي خانه و روح را باز نگه داشت و مخصوصاً هر چيز را به اشتراك گذاشت. آموخته مي شود كه با كم لذت برد، به داشته ها قدر نهاد، در سختي ها شاد بود و در وفور نعمت جشن گرفت. گوش فرا دادن آموخته مي شود و مشاهده كردن و همچنين، دوست داشتن."&lt;br /&gt;(آنا ماريا بريونگوس، سياه روي سياه. يادداشت هاي سفر ايران، صفحه 16، ويرايش لائرتس)&lt;br /&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;font-size:12;"&gt;&lt;strong&gt;Sábado, 1 de Octubre de 2005 &lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20091489-113563030695617549?l=vidadeprofesor.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/feeds/113563030695617549/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20091489&amp;postID=113563030695617549' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113563030695617549'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113563030695617549'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/2005/12/blog-post_27.html' title='سفرنامه نويس آنا بريونگوس'/><author><name>Rafael</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05357905635154525302</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20091489.post-113553038944314241</id><published>2005-12-25T20:25:00.000+03:30</published><updated>2005-12-25T20:51:07.236+03:30</updated><title type='text'>اولين كلاس من در دانشگاه تهران</title><content type='html'>&lt;p dir="rtl" align="right"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;strong&gt;شنبه 9 مهر 1384&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;بعد از استراحت طولاني جمعه كه مخصوص مسلموناست امروز شنبه، هفته كاري سنگينم در ايران رو شروع كردم و اولين احساسات تدريسم رو كه منو همچنان متعجب گذاشته، تجربه كردم.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;اولاً، تقريباً همه دانشجوهاي من دختر هستن، يه چيزي در حدود 80%&lt;br /&gt;دوماً، بعد از معارفه هاي مربوطه، دخترها بيشتر از پسرها خودشون رو مشتاق نشون ميدادن.&lt;br /&gt;سوماً، مقنعه هاي سياهشون خيلي از ميني ژوپهاي ما غربيها شيكتره.&lt;br /&gt;چهارماً، خيلي باهوش هستن و منو تو كلاس خيلي سر شوق ميارن، كه خيلي خوشم مياد.&lt;br /&gt;پنجماً، تو خيابون دست در دست دوست (نامزدشون) قدم ميزنن.&lt;br /&gt;ششماً، رمانتيك هستن و از شعرهاي اسپانيايي خوششون مياد، مخصوصاً از شعرهاي بكر (Bécquer)&lt;br /&gt;هفتماً، آگاهي جنسي دارن (به عبارت ديگه، همون آگاهي طبقاتي).&lt;br /&gt;هشتماً، بدون اينكه خجالتي باشن خيلي مودب و محترمانه رفتار مي كنن.&lt;br /&gt;نهماً، وقتي وارد كلاس مي شم همشون بلند مي شن مثل اينكه كشيشي باشم كه قراره براشون دعا بخونه.&lt;br /&gt;دهماً، گهگاه پچ پچ مي كنن، ولي فارسي بلد نبودنم اجازه نمي ده بفهمم چي ميگن.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;font-size:12;"&gt;&lt;strong&gt;Sábado, 1 de Octubre de 2005 &lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20091489-113553038944314241?l=vidadeprofesor.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/feeds/113553038944314241/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20091489&amp;postID=113553038944314241' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113553038944314241'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113553038944314241'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/2005/12/blog-post_25.html' title='اولين كلاس من در دانشگاه تهران'/><author><name>Rafael</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05357905635154525302</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20091489.post-113536498650669298</id><published>2005-12-23T22:33:00.000+03:30</published><updated>2005-12-27T00:52:53.360+03:30</updated><title type='text'>بالاخره در تهران</title><content type='html'>&lt;p dir="rtl" align="right"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;strong&gt;جمعه 8 مهر 1384&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;ديروز، پنج شنبه يكي از پراسترس ترين روزها بود. براي رسيدن به سفارت ايران در اسپانيا 200 كيلومتر رانندگي كردم چون فكر مي‌كردم ويزام بايد آماده باشه. اين انتظار برام خيلي سخت بود چون هفته‌ها و حتي ماهها منتظر مونده‌بودم. هميشه نامه‌اي كه بايد از شخصي مهم در تهران مي‌رسيد هنوز نرسيده بود. ديروز در حالي كه براي بعدازظهر بليط هواپيما داشتم و احتمال سركلاس نرسيدنم كه از فردا شنبه شروع مي‌شه وجود داشت ديگه تقريباً نااميد شده بودم. بعد از جواب منفي گرفتن، دستگاه ديپلماسي اسپانيا در ايران به كار افتاد و در عرض 3 ساعت بالاخره اون مهر خوشحال كننده رو روي پاسپورتم ديدم.&lt;br /&gt;گرفتن ويزاي ايران راحت نيست، امور مسافرتي اين كشور خاورميانه‌اي خيلي پيچيده است؛ ولي به هرحال الان من اينجا هستم و از اونجايي كه از آپارتمان بسيار شيك و عالي خودم به اينترنت دسترسي دارم مي‌تونم يه چيزايي تعريف كنم، مخصوصاً اون چيزايي كه به دنياي آموزش مرتبط هستن، كه قراره در اين كشور سخت و هيجان انگيز برام اتفاق بيفته. براتون اولين عكسهايي رو كه گرفتم ميذارم.&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;p dir="rtl" align="left"&gt;&lt;img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 344px; CURSOR: hand; HEIGHT: 255px; TEXT-ALIGN: center" height="231" alt="" src="http://www.pix8.net/pro/pic.php?u=1125aV3HO&amp;i=653402" border="0" /&gt; &lt;p align="center"&gt;&lt;a href="http://www.pix8.net/pro/pic.php?u=1125aV3HO&amp;amp;i=653403"&gt;&lt;img style="WIDTH: 345px; CURSOR: hand; HEIGHT: 255px" height="209" alt="" src="http://www.pix8.net/pro/pic.php?u=1125aV3HO&amp;amp;i=653403" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;font-size:12;"&gt;&lt;strong&gt;Viernes, 30 de Septiembre de 2005&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20091489-113536498650669298?l=vidadeprofesor.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/feeds/113536498650669298/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20091489&amp;postID=113536498650669298' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113536498650669298'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113536498650669298'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/2005/12/blog-post_113536498650669298.html' title='بالاخره در تهران'/><author><name>Rafael</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05357905635154525302</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20091489.post-113536456056172005</id><published>2005-12-23T22:23:00.000+03:30</published><updated>2005-12-23T22:32:40.563+03:30</updated><title type='text'>جوانهاي ايراني</title><content type='html'>&lt;p dir="rtl" align="right"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;strong&gt;چهارشنبه 9 شهريور 1384&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;اين شانس رو داشتم كه تلفني با خوان مانوئل مولينا، رايزن سفارت اسپانيا در تهران صحبت كنم. مطالب جالبي را كه جديداً در روزنامه ونگوارديا خوندم اينجا مي‌آرم.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ونگوارديا- 28 آگوست 2005&lt;br /&gt;كوههاي آزادي&lt;br /&gt;جوانها براي فرار از محدوديت و سخت‌گيري از ارتفاعات تهران بالا مي‌روند. ارتفاع به معني تفريح و راحتي و دوري از محدود بودن است.&lt;br /&gt;توماس آلكووررو -  تهران – خبرنگار ويژه&lt;br /&gt;بهمن راننده دوست من خوان مانوئل مولينا رايزن سفارت اسپانيا در تهران وقتي به من اطمينان داد خانه‌اش آخرين خانه پايتخت بزرگ ايران است اغراق نمي‌كرد. بعد از آن، فقط اداره شهرداري پاركها و باغها بود. پارك زيباي جمشيديه، پاركي سنگي بود كه به سمت ارتفاعات كلك چال در شمال تهران بالا ميرفت. آب در تمام قسمت‌ها جاري است، با صداي شرشر و در ميان اقاقياها و درختان پرحجم از كانالها و جويهاي كوچكي به سمت پايين سرازير مي‌شود. در بالاترين نقطه پارك، تپه صعب الصعودي كه قله‌هاي آن هنوز پوشيده از برف است، استخري از آب سبزبا آبشار مصنوعي درميان سنگهاي سياه رنگ و با اردكهاي تنبل وجود دارد. زوجها، پسرهاي با شلوارهاي تگزاسي و موهاي بلند و دخترهاي مانتو پوش با روسري‌هاي طرحدار قدم مي‌زنند يا روي نيمكت‌هاي چوبي مي‌نشينند. بعضي ها روي چمن روزنامه پهن مي‌كنند و گاهي يك نيروي انتظامي با باتومي كه به كمرش بسته رد مي‌شود.&lt;br /&gt;جمشيديه با گلهاي رز، اطلسي و مكانهاي پردرخت‌اش شمالي‌ترين پارك تهران در مجاورت نياوران (جايي كه شاه قصرهاي خود را ساخته بود) قرار دارد. بزرگترين آرزوي ساكنان پايتخت رسيدن به بالاترين نقطه كوه، خيلي بالاتر از حومه سرسبز و تميز شهر كه در آن خانواده‌هاي ثروتمند و ديپلماتهاي خارجي ساكن هستند است. توهم بزرگ آنها بالا رفتن از تپه‌هاي وسوسه‌كننده كوهها است. دماوند، نام بلندترين قله با 5670 متر ارتفاع است. خيلي از بخشهاي شعر حماسي ملي فردوسي در اين كوه باشكوه اتفاق افتاده‌اند  و بر طبق افسانه‌ها، زرتشت در دامنه‌هاي اين كوه زندگي مي‌كرده است.&lt;br /&gt;شبها، مخصوصاً در تابستان، قهوه‌خانه‌ها و رستوران‌هاي چلوكبابي مملو از جمعيت است. در كناره‌هاي زيبا و عميق دره و كنار آب تخت‌هاي چوبي كه روي آنها قاليچه و پشتي‌هاي ايراني پهن شده گذاشته‌اند كه روي آنها مشتريان در حال استراحت غذاهاي سنتي و آبميوه يا نوشابه مي‌خورند و قبل از آنكه قليان بكشند چاي داغ را در حالي كه حبه قندي در دهانشان است سر مي‌كشند. راهي در كنار مسيل رودخانه هست كه با نور چراغهاي فلورسنت روشن شده است و به سمت قله پوشيده از برف مي‌رود. در توچال محيط خيلي راحت است. دختر و پسرهايي ديده مي‌شوند كه دست يكديگر را گرفته‌اند. در كنار رودخانه و در جاهايي كه براي نشستن مناسبند مي گذارند زمان جريان يابد. جمعه‌هاي تابستانها، دهها هزار شهروند پايتخت، كه از گرما و زندگي سخت تهران به ستوه آمده‌اند به سمت كوههاي شمال فرار مي‌كنند. جايي كه تله كابين و پيست اسكي نيز وجود دارد. روز و شب به اين دژ سرشار از هواي خالص و پاك و آب تميز هجوم مي‌آورند. به سوي ارتفاعات و يا پناهگاههاي دامنه دماوند و يا توچال صعود مي‌كنند. در طول راه باريك، دكه‌هاي فروش چاي داغ، نان، پنير و نوشابه وجود دارند. از اين راهها به خيابانهاي پايان ناپذيرو مستقيم پايتخت نگاه مي‌كنند. براي ساعاتي از زندگي درام و فشار ناشي از جنگ تلخ براي گذران زندگي در پايتخت شلوغ فرار كرده‌اند. اين آرامشي خدايي، بازگشتي به طبيعت و دعوتي از سوي مينياتورهاي ظريف ايراني است. گروه‌هاي جوانها روح و بدنشان را در حالي‌كه كوله‌پشتي بر دوش دارند وقف تفريح در طبيعت كرده و در كوهها و دره‌هاي دور دست اوقات آزادي‌شان را پيدا مي‌كنند. اين كوهها مي‌توانند پناهگاهي براي عشق‌ورزيدن، زماني براي خوشگذراندن با موسيقي راك يا براي قليان كشيدن باشند. اما اين جوانها بايد مواظب نيروهاي سنتي پليس كه بي توقف به دنبال زيرپاگذارندگان قوانين اسلامي مي‌گردند باشند. كوه، به دور از صحبت‌هاي مذهبي و سرودهاي انقلابي جايي همدم جوانان و بهشت آنان است، و منبعي خستگي ناپذير از اين حجم آب كه جاري است و به سمت حومه پرجمعيت و گرم جنوب به پايين مي‌رود. در دماوند است، جايي كه جوانان ايراني هجوم مي‌آورند، جايي كه هر آخر هفته دختران و پسران براي تفريح، سرگرمي  و علي‌الخصوص فرار از هواي آلوده و محدوديت‌هاي اخلاقي حاكم بر تهران با هم قرار مي‌گذارند.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;font-size:12;"&gt;&lt;strong&gt;Miércoles, 31 de Agosto de 2005&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20091489-113536456056172005?l=vidadeprofesor.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/feeds/113536456056172005/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20091489&amp;postID=113536456056172005' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113536456056172005'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113536456056172005'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/2005/12/blog-post_113536456056172005.html' title='جوانهاي ايراني'/><author><name>Rafael</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05357905635154525302</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20091489.post-113536308055320405</id><published>2005-12-23T22:03:00.000+03:30</published><updated>2005-12-23T22:16:13.503+03:30</updated><title type='text'>اول اكتبر (9مهر) در تهران</title><content type='html'>&lt;p dir="rtl" align="right"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;strong&gt;چهارشنبه 9 شهريور 1384&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;به اندازه كافي مطمئن به نظر مي‌رسم كه هيچ مشكلي براي يك سال تدريس من در تهران وجود نخواهد داشت. اخباري مثل چيزي كه اينجا مي آرم اعتقاد من رو در اينكه خطر اصلي امريكاست تقويت مي كنه.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ايران در سپتامبر ديپلماسي جديد خودش را راجع به برنامه هسته اي آغاز مي كند.&lt;br /&gt;تهران. ايران- علي آقا محمدي سخنگوي شوراي عالي امنيت ملي ايران ايران اعلام نمود : ايران در سپتامبر ديپلماسي جاه طلبانه اش را راجع به برنامه هسته اي بحث برانگيزش فعال خواهد نمود. آقا محمدي به خبرگزاري رسمي محلي (ايرنا) توضيح داد : منوچهر متكي وزير امور خارجه جديد ايران و علي لاريجاني دبير جديد شوراي عالي امنيت ملي براي مذاكرات سياسي با كشورهاي مختلف اتحاديه اروپايي و كشورهاي جنبش عدم تعهد آماده مي‌شوند. هفته گذشته ايران اعلام نمود ديپلماسي جديدش مذاكره با كشورهاي بيشتري علاوه بر آلمان، انگلستان و فرانسه  كه تا كنون مذاكره مي‌نموده است خواهد بود. از اين جهت، آقا محمدي اعلام نموده است رژيم آيت الله ها در صورت عوض نمودن شرايط، به ميز مذاكره با سه كشور اروپايي بازخواهد گشت.&lt;br /&gt;مذاكرات بين اروپا و اين سه كشور اروپايي در ابتداي اين ماه و به دليل تصميم تهران در شروع مجدد فعاليت هاي هسته اي در كارخانه اصفهان قطع شده بود. كشورهاي اروپايي  موضوع را به سازمان بين المللي انرژي اتمي ارجاع دادند كه از ايران خواسته‌است تمامي فعاليت هاي بحث برانگيزش را متوقف كند. ايالات متحده ادعا نموده ايران برنامه اي سري براي رسيدن به اورانيوم غني شده كه مي تواند براي استفاده در سلاح هاي غير متعارف استفاده شود را مخفي نگاه داشته است. از سوي ديگر ايران اعلام نموده است اهداف برنامه اش صلح آميز بوده وهدف اصلي آن تامين نيروي الكتريكي براي اين كشور مي باشد. در اين راستا آقا محمدي اضافه نمود: ايران حدودا بهار سال آينده نيروگاه اتمي بوشهر را با ظرفيت توليد هزار مگاوات برق كه از سوخت هسته اي خريداري شده از روسيه كار خواهد كرد راه اندازي خواهد نمود. آقا محمدي با اشاره به نياز سالانه ايران به 20 هزار مگاوات انرژي الكتريكي تاكيد نمود بهينه سازي كاربري انرژي هسته اي يكي از فعاليت هاي دولت جديد ايران به منظور تبديل ايران به اولين كشور منطقه در اين زمينه خواهد بود.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;font-size:12;"&gt;&lt;strong&gt;Miércoles, 31 de Agosto de 2005&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20091489-113536308055320405?l=vidadeprofesor.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/feeds/113536308055320405/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20091489&amp;postID=113536308055320405' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113536308055320405'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113536308055320405'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/2005/12/9.html' title='اول اكتبر (9مهر) در تهران'/><author><name>Rafael</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05357905635154525302</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20091489.post-113535528603344304</id><published>2005-12-23T18:38:00.000+03:30</published><updated>2005-12-23T22:01:46.193+03:30</updated><title type='text'>ايران</title><content type='html'>&lt;p dir="rtl" align="right"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;&lt;strong&gt;دوشنبه 17 مرداد 1384&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:tahoma;font-size:13;"&gt;روز اول اكتبر (9 مهر) بايد براي يك دوره كاري فشرده در يكي از دانشگاه هاي تهران در ايران باشم. مساله اينجاست كه طبق اخبار، اوضاع سياسي پيچيده اي حاكمه. اميدوارم ويزاي من تاييد بشه و بتونم برم. در انتها، آخرين اخبار را براتون مي‌آرم.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;روزنامه ال موندو:&lt;br /&gt;غني سازي اورانيوم&lt;br /&gt;تهران اخطارهاي بين المللي را ناديده گرفته و اعلام نمود فعاليت هسته ايش را از سر مي گيرد.&lt;br /&gt;آژانس بين المللي انرژي اتمي سه شنبه جلسه اضطراري خواهد داشت. در اين مذاكرات با اتحاديه اروپا علي لاريجاني جايگزين حسن روحاني خواهد شد.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;خبرگزاري ها:&lt;br /&gt;اصفهان (ايران): طبق اعلام رييس سازمان انرژي اتمي ايران، تهران دوشنبه اين هفته مراحل ابتدايي غني سازي اورانيوم را در مركز اصفهان كه در مركز كشور واقع است آغاز مي كند. طبق اعلام خبرگزاري رسمي ايران ايرنا، اين تاسيسات آماده سازي پودر غليظ شده اورانيوم (كيك زرد) را بر عهده دارد. اين فعاليت ها پس از نصب دوربين هاي نظارتي و اطمينان بخش از سوي بازرسان آژانس بين المللي انرژي اتميOIEA انجام خواهند شد. فرآيند، شامل انتقال پودر اورانيوم غليظ شده از معدن هاي كويرهاي ايران و تبديل آن به تترافلورايد اورانيوم و در مراحل بعدي به هگزافلورايد اورانيوم مي باشد. با اين حال آژانس مشخص نموده است كه حتي فازي كه آنرا تبديل به اين گاز مي كند و مرحله اوليه غني سازي اورانيوم است آغاز نشده است. يكي از آعضا تيم مذاكره كننده ايران است در محل آژانس اعلام نمود مابقي تاسيسات و فعاليت هاي مركز اصفهان از صبح سه شنبه دوباره آغاز به كار خواهند نمود.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;مذاكرات با كشورهاي اروپايي&lt;br /&gt;كشورهاي اروپايي كه جمعه به ايران پيشنهاد جديدي به منظور حل مسائل هسته‌اي ارائه كردند و طي آن خواستند با جامعه بين المللي بماند به رژيم ايران اخطار داده‌اند اگر به تمايلش در آغاز به كار مركز اصفهان پافشاري كند مذاكرات قطع خواهد شد.&lt;br /&gt;همچنين ايرنا گزارش نموده علي لاريجاني كه به رهبر عالي ايران [آيت الله] علي خامنه‌اي نزديك است در مذاكرات با كشورهاي اروپايي جايگزين حسن روحاني كه از سال 2003 اين مسئوليت را برعهده داشته است خواهد شد. روحاني به گروه ميانه‌رو منسوب بود. در اين حال ايران اشاره كرده برنامه پيش بيني شده‌اي براي توليد هگزافلورايد اورانيوم در سانتريفوژها به منظور بدست آوردن اورانيوم غني شده‌اي كه مي‌تواند در سلاح‌هاي هسته‌اي بكار رود ندارد.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;جلسه آژانس بين المللي انرژي اتمي&lt;br /&gt;سه شنبه، كشورهاي عضو سازمان بين المللي انرژي اتمي جلسه فوق‌العاده‌اي براي مساله جديد ايران و اخطار رسمي به تهران براي پيامدهاي منفي تصميمش برگزار خواهند نمود. ايران اعلام نموده است نگران نتيجه جلسه آژانس نيست و به برنامه‌هايش ادامه خواهد داد. برخي تحليلگران بين‌المللي فعاليت بحث‌برانگيز جديد ايران را استراتژي جديدي براي بدست آوردن امتيازاتي در مذاكرات ترك برنامه‌هاي هسته‌اي اش توصيف مي‌كنند. بعد از مذاكرات مفصل با انگلستان، فرانسه و آلمان دولت ايران در نوامبر گذشته قبول كرد به منظور دوري جستن از ارجاع پرونده‌اش به شوراي امنيت كه مي‌تواند باعث اعمال تحريم عليه تهران شود تمام فعاليت‌هاي غني سازي اورانيومش را معلق كند.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir="rtl" align="left"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;font-size:12;"&gt;&lt;strong&gt;Lunes, 8 de Agosto de 2005&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20091489-113535528603344304?l=vidadeprofesor.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/feeds/113535528603344304/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20091489&amp;postID=113535528603344304' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113535528603344304'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20091489/posts/default/113535528603344304'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vidadeprofesor.blogspot.com/2005/12/blog-post_23.html' title='ايران'/><author><name>Rafael</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05357905635154525302</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry></feed>
